MEDEA

Jazon zdradza Medeę. Medea postanawia się zemścić. Giną dzieci. Czyja to wina?

W tragedii Eurypidesa zdrada uruchamia ciąg zdarzeń, w którym jedna krzywda staje się uzasadnieniem kolejnej. Miłość nie chroni tu przed przemocą. Przeciwnie, bliskość i szczególna wiedza o ukochanej osobie zostają wykorzystane w brutalnej zemście. Skrzywdzona Medea postanawia zadać Jazonowi cierpienie większe niż to, którego sama doświadczyła. Wie, jaką cenę przyjdzie jej za to zapłacić. A mimo to nie rezygnuje.

Od wieków opowiadamy historie o zdradzie i zemście. Być może ich opowiadanie pomaga oswoić lęk przed tym, do czego zdolni są ludzie, których się kochamy? A może zaklina rzeczywistość, dając złudzenie, że takie historie przytrafiają się tylko innym? Może przestrzegamy się przed zdrajcami i odwracamy oczy od własnej zdolności do krzywdzenia? A może w tych historiach rozpoznajemy doświadczenia tak powszechne, że trudno się w nich nie odnaleźć? A może powtarzając te historie, próbujemy zaklinać rzeczywistość i symbolicznie zapanować nad tym, co nieprzewidywalne.

W „Medei” tragedia Eurypidesa i jej kolejne reinterpretacje stają się punktem wyjścia do scenicznego eseju o małych i wielkich zdradach, zemstach i krzywdach. Na scenie spotykają się kolejne Medee i kolejni Jazonowie – figury zdradzonych i zdradzających, porzuconych, wściekłych i bezradnych wobec porzucenia. Każde z nich ma własną wersję wydarzeń i własne usprawiedliwienie, a mimo to zdrada podważa wyobrażenia nie tylko o tych, których kochamy, ale także o nas samych. Nie wszystkie krzywdy są sobie równe, a role skrzywdzonego i krzywdzącego nie zawsze przypadają różnym osobom.

Bo przecież łatwiej rozpoznać w sobie zdradzoną Medeę. Znacznie trudniej przyznać, że czasem bywa się również Jazonem. A jeszcze trudniej pamiętać, do czego zdolna okazała się Medea.

Reżyseria: Mira Mańka
Scenografia, kostiumy, światło: Katarzyna Sobolewska
Dramaturgia, scenariusz: Mira Mańka, Kamila Janik, zespół aktorski
Muzyka: Magda Dubrowska
Choreografia: Olga Bury, Piotr Stanek
Asystentka reżyserki: Antonina Swoboda
Asystentka choreografów: Hanna Róża Sągolewska

Zespół aktorski:

Medea: Alicja Koga, Zofia Niewrzędowska, Hanna Róża Sągolewska, Zuzanna Szeląg

Jazon: Antoni Jaruszowic, Marcel Nowacki

Tekst powstał we współpracy z zespołem aktorskim.

Piosenki: zespół aktorski pod przewodnictwem Antoniego Jaruszowica.

W spektaklu użyto fragmentów "Medei" Eurypidesa w tłumaczeniach Jacka Kaduczaka, Jerzego Łaznowskiego, "Medei" Seneki Młodszego w tłumaczeniu Elżbiety Wesołowskiej, "Materiałów do Medei" Heinera Müllera, "Medei, mojej sympatii" Jerzego Przybory.