Dzieci na zjeżdżalni. Uśmiechnięta rodzina. Dom z ogródkiem. Kolekcja zwierząt. Grzebień. Wszystko wydaje się pogodne, znane i bezpieczne. Jednak im dłużej przyglądamy się pracom Weroniki Gęsickiej, tym bardziej pewność spojrzenia maleje. Ludzie, przedmioty i pejzaże, przetworzone przez artystkę, zaczynają opowiadać nowe historie. Spod kolorowej powierzchni wydobywają się tłumione emocje, lęki, wydarzenia i prawda.

Na wystawę „Skakanka” składają się prace z najważniejszych projektów artystki: „Traces”, „Collection”, „Cliffhanger” – z podcyklami „Smash”, „Cocoon”, „Holiday”, „Fun and Games”, a także „Encyklopedia”. Gęsicką interesują mechanizmy pamięci oraz relacje między pamięcią społeczną, historią i gromadzoną przez społeczeństwa wiedzą. Bada także zjawiska kulturowe kształtujące współczesną rzeczywistość i stwarzające możliwości jej manipulowania.

Kolaże z „Traces” (2015–2017) powstały na bazie amerykańskich fotografii z lat 50. i 60. XX wieku. Artystka ingeruje w idylliczne sceny rodzinne i wakacyjne, zawieszając je między prawdą a fikcją. W modyfikowanych obrazach wspomnienia o ludziach i sytuacjach stopniowo się rozmywają.

W serii „Collection” (2017–2018), inspirowanej autobiograficznymi doświadczeniami, Gęsicka skupia się na przedmiotach codziennego użytku, śladach własnego ciała i pytaniu, czy rzeczy mogą opowiadać historię człowieka i epoki. Czy współczesna mania gromadzenia i zbierania przedmiotów ułatwia, czy też utrudnia opisanie tego, kim jesteśmy? To jedyny z prezentowanych cykli, w których artystka staje za obiektywem.

„Cliffhanger” ponownie wykorzystuje fotografie stockowe. W cyklu „Smash” (2019–2020) Gęsicka przekształca archiwalne stockowe portrety koncentrując się na gestach. Neutralne początkowo układy dłoni poprzez drobne przesunięcia i ingerencje stają się narzędziem opresji, biorą udział w akcie autoagresji.

W serii „Cocoon” (2020), ukończonej tuż przed pandemią Covid-19, wykorzystane zostały fotografie domów na przedmieściach, które kojarzą się z poczuciem bezpieczeństwa i rodzinną sielanką. Domy te zostały przekształcone w taki sposób, że stają się prywatnymi twierdzami, do których trudno się dostać, ale jeszcze trudniej się z nich wydostać. „Holiday” (2019–2021) wykonany jest na bazie pamiątkowych zdjęć z wakacji. Są to prace ukazujące moment „pomiędzy”: między końcem starej rzeczywistości a początkiem nowej, strefą bezpieczną a zagrożeniem, krótką chwilę, kiedy zbliża się zmiana, ale my jeszcze tego nie dostrzegamy. W „Fun and Games” punktem wyjścia jest osobiste doświadczenie macierzyństwa.

Za projekt „Encyklopedia” (2023–2026) Gęsicka została nominowana do prestiżowej Deutsche Börse Photography Foundation Prize 2026. Projekt obejmuje kilkaset fałszywych haseł odnalezionych w encyklopediach, słownikach i leksykonach. Wpisy te, umieszczane m.in. jako ochrona przed plagiatem, podważają wiarygodność źródeł wiedzy. Artystka ilustruje je kolażami opartymi na archiwach – fotografiach z banków zdjęć lub obrazach uzyskanych przy użyciu sztucznej inteligencji. To, co prawdziwe, zyskuje tu równy status z tym, co wymyślone.

Wystawa pozwala spojrzeć przekrojowo na twórczość Weroniki Gęsickiej oraz dostrzec jej siłę płynącą z połączenia umiejętności wychwytywania zjawisk precyzyjnie określających aktualną rzeczywistość i znajdowania dla nich adekwatnej formy wizualnej. W roku 2026, naznaczonym napięciami społecznymi i politycznymi, jej dowcipne, niejednoznaczne prace zyskują dodatkowe znaczenia.

Weronika Gęsicka (ur. 1984)
Artystka wizualna. W ciągu ostatniej dekady stworzyła prace oraz instalacje fotograficzne, które badają i celowo komplikują nasze postrzeganie historii wizualnej, wiedzy i pamięci. Fotografia jest dominującym medium jej prac i praktyk – ich źródłem, kontekstem, materiałem i sposobem eksploracji ról społecznych, oficjalnych historii, zmian kulturowych i ukrytych narracji. W najnowszym projekcie – "Encyklopedii" – poszerzyła swoje poszukiwania o narzędzia sztucznej inteligencji, które pozwalają jej sięgać dalej w sfery hipotetyczne i wizualnie niepewne. Absolwentka Wydziału Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Nominowana do prestiżowej Deutsche Börse Photography Foundation Prize 2026. Laureatka wielu nagród, w tym Paszportu Polityki za rok 2019 w kategorii Sztuki Wizualne (2020), EMOP Arendt Award (2019), Foam Talent (2017). Jej prace publikują liczne magazyny, w tym “The Guardian”, “The New York Times”, “Internazionale”, “Spiegel Online”, “Le Monde”.

9 października (piątek)

16:00 – spotkanie autorskie Sala kinowa, budynek Rektoratu

18:00 – otwarcie wystawy Szklarnia 2, budynek CNM, I piętro

Wystawa otwarta do 23 października.

Dołącz do wydarzenia na Facebooku!

Zapraszamy!